استودیو همگرا (شکل دهی اتفاق)

استودیو همگرا (شکل دهی اتفاق)

لاله زار زندگی های تاخورده ایست که اگر از هم باز شود که میداند که تا کجای تهران قد میکشید؟
لاله زار در خود هزاران بار زیسته، هزاران بار تنیده و برخویشتن پیچیده است. هم چون ماری که در خود چمبره زده و شکارش را از تو پنهان کرده است. گسترش مخفیانه، بی آنکه ذره ای از مرز خود تخطی و به اطراف دست درازی کند. با تاخوردگی های متوالی ، از درون خود را بزرگ کرده است. قسمتی از لاله زار که شهر با آن در مراوده است مردم برا به درون درون گوشت خود میکشاند و فعالیت را از لبه تا عمق خود میبرد.
سطوح فعالی که در لاله زار میبینیم، تاخوردن بدنه ای فعال به درون خود برای افزایش تماس با مردم است. در مقابل هرکجا که از این لبه ی فعال عبور میکنیم شاهد یک تقابل هستیم: گوشتی پوسیده در مقابل جداره ای فعال
لاله زار، ولیعصری است که در خود سختگیرانه رشد کرده است، و خود را مکانی محدود که برای امتداد حیاتش در طول تاریخ مشخص شده جا داده است.
لاله زار به انقلاب رسیده و راهش تمام شده، و ولیعصری که بی پروایانه بر تن انقلاب نیز تاخته و آن را به سادگی در نوردیده است.
این رشد بی نهایت در مساحتی محدود، باعث شده که در طول این خیابان چندین برابر شود، همچون روده ای در خود پیچیده، اگر باز شود مشخص نیست تا کجا امتداد میابد. این تا خوردگی مردم را برای خرید در سطوح مختلف وارد خود میکندو سطح تماس خود را با مردم به بیشترین حد ممکن میرساند. بدنه ای فعال که در نگاه اول نشان نداده است  که همچون هزارتویی بی بازگشت؛ در خیال رهایی از آن به عمق کشیده میشوی و بی آنکه بدانی هر لحظه در آن بیشتر نفوذ میکنی.
تاخوردگی
ندا صادقی - سروناز مثمری - نیلوفر صفایی
استودیو شکل دهی اتفاق
فرشاد مهدی زاده