خانه همواره سوژهای جالب برای معماران ژاپنی بوده است. در اهمیت این موضوع همین بس که طیف متنوعی از معماران جوان تا نامدار ژاپنی این موضوع را دستمایهی تمرین معماری خود قرار دادهاند. اعطای جایزهی پریتزکر سال ۲۰۲۴ به ریکن یاماموتو، به واسطه تئوری او در خصوص طراحی مجتمعهای مسکونی نیزشاهدی دیگر بر اهمیت بالای این کاربری میان معماران ژاپن است. آنها نه تنها در بعد کیفی بلکه در بعد کمی نیز تجربه مهمی در حوزه مسکن دارند. ژاپنیها توانستند کمبود حدود ۴ میلیون ۷۰۰ هزار واحد مسکونی در سال ۱۹۴۵ را به ۲ میلیون و ۶۰۰ واحد مسکونی مازاد در سال ۱۹۷۸ برسانند.
سعی میکنیم در این دوره از سه منظر برنامهریزی فضایی، تکنولوژی ساخت و همچنین نگاهی هنری به بررسی مهمترین ایدههای مطرح شده در خصوص خانهی معاصر از بعد از جنگ جهانی دوم بپردازیم.
پروژهها و ایدههای این دوره از نظر مقیاس؛ خانههای کوچک تا مجتمعهای بزرگ مسکونی را شامل میشوند، از خانهسازی شخصی تا تجربه ساخت مسکن عمومی و مسکنهای اجتماعی.
کامنت ها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.